Χωστή-Ασκιδιανό Φαράγγι-Πρασσές
Δημοσιεύτηκε: Τρί 16 Οκτ 2012, 01:28
Κυριακή 14/10/12 ολιγομελή παρέα 108 ατόμων 
, μέλη και φίλοι του ΕΟΣ χανίων πραγματοποιήσαμε την διαδρομή Χωστή- βασιλική στράτα- ασκιδιανό φαράγγι- πρασσές πού εξελίσσετε στις βορειοδυτικές παρυφές των Λευκών Ορέων .
Το χωριό Χωστή είναι ένα ημιορεινό χωριό με ελάχιστους κατοίκους 5 χλμ απόσταση από τον κεντρικό δρόμο Χανίων- Σούγιας, περίπου 20 χλμ από τα χανιά. Φτάσαμε εκεί περασμένες 9 και με την βοήθεια ενός mini bus ( που έκανε 3-4 δρόμους )ανεβήκαμε μέχρι την αρχή του μονοπατιού (αγροτικό περίπερο Χωστής ). Ωρα 10 ξεκινήσαμε (απίστευτο μπουλούκι) σε αγροτικό δρόμο στην αρχή μέσα από ελαιώνες, αργότερα σε ανηφορικό μονοπάτι με καστανιές και πλατάνια πιάσαμε πάλι αγροτόδρομο χωρίς ιδιαίτερη ομορφιά. Μια ώρα δρόμο από το χωριό, πάνω στο χωματόδρομο βλέπουμε την βασιλική στράτα να διακλαδίζεται δεξιά από τον χωματόδρομο. Η βασιλική στράτα είναι ένα καλντερίμι που τα παλιά δύσκολα χρόνια ένωνε τα απομακρυσμένα αυτά χωριά με τα χανιά. Το μονοπάτι αυτό είναι πολύ όμορφο και μερικά σημεία σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση, τμήμα του λοιπόν περπατήσαμε για κανένα δίωρο. Γυμνό σε μερικά σημεία, κατάφυτό από κωνοφόρα σε άλλα, βαδίσαμε πάνω του μέχρι πού φτάσαμε στο ύψος της αρχής του Ασκιδιανού φαραγγιού. Από την στράτα η αρχή του φαραγγιού είναι αρκετά ευδιάκριτη υπάρχει δε στο σημείο αυτό χαρακτηριστικό μαντρί και μελίσσια.
Αφού ρίξαμε τις απαραίτητες μάσες και ξάπλες ριχτήκαμε στο φαράγγι περι τις 2 μμ με ανυπομονησία. Μονοπάτι δεν υπάρχει, άλλες φορές βαδίζαμε στην κοίτη ( η οποία τον χειμώνα μετατρέπεται σε ορμητικό χείμαρο και διατηρεί νερό μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού) ενώ άλλες αναγκαζόμαστε να τραβερσάρουμε πότε αριστερά και πότε δεξιά του φαραγιού. Η διαδρομή είναι έντονα κατηφορική χωρίς τεχνικά περάσματα αρκετά όμως ολισθηρή, θέλει ιδιαίτερη προσοχή στα αλήθεια. Πραγματικά το φαράγγι είναι εντυπωσιακό και όμορφο, είναι σημεία δε πού απορείς αν τα βλέπει ποτέ ο ήλιος. Το μήκος του δεν πρέπει να είναι μεγάλο, εξ αιτίας του δύσβατου όμως μας πήρε ένα τρίωρο μέχρι να φτάσουμε στην έξοδο του (χαρακτηριστική τσιμεντένια γέφυρα). Από εκεί σπάσαμε αριστερά σε χωματόδρομο ( άσφαλτο αργότερα) και αφού περάσαμε πανέμορφες αγροικίες πνιγμένες στο πράσινο (καστανιές, καρυδιές, ότι μπορεί να φανταστεί κανείς ) μετά από μισή ώρα καταλήξαμε στο χωριό Πρασσές καλές 5 :30 .Ακολούθησαν στα δύο καφενεία του χωριού ρακές, καφεδιές χωριάτικες, μπύρες κλπ. Ωρα 7 είμασταν πίσω στα χανιά. Εντύπωση μου έκανε η παρουσία ζευγαριού με το μόλις 5 μηνών βρέφος τους, σε μάρσιπο (το πιτσιρίκι δεν ακούστηκε ούτε μια στιγμή και φάνηκε να το διασκεδάζει )καθώς επίσης και η καλή όργάνωση του συλλόγου. Θα προσπαθήσω να βρώ την διαδρομή σε gps γιατί είναι πραγματικά αρκετά όμορφη και άγνωστη στον πολύ κόσμο.
Και είς άλλα…
, μέλη και φίλοι του ΕΟΣ χανίων πραγματοποιήσαμε την διαδρομή Χωστή- βασιλική στράτα- ασκιδιανό φαράγγι- πρασσές πού εξελίσσετε στις βορειοδυτικές παρυφές των Λευκών Ορέων .Το χωριό Χωστή είναι ένα ημιορεινό χωριό με ελάχιστους κατοίκους 5 χλμ απόσταση από τον κεντρικό δρόμο Χανίων- Σούγιας, περίπου 20 χλμ από τα χανιά. Φτάσαμε εκεί περασμένες 9 και με την βοήθεια ενός mini bus ( που έκανε 3-4 δρόμους )ανεβήκαμε μέχρι την αρχή του μονοπατιού (αγροτικό περίπερο Χωστής ). Ωρα 10 ξεκινήσαμε (απίστευτο μπουλούκι) σε αγροτικό δρόμο στην αρχή μέσα από ελαιώνες, αργότερα σε ανηφορικό μονοπάτι με καστανιές και πλατάνια πιάσαμε πάλι αγροτόδρομο χωρίς ιδιαίτερη ομορφιά. Μια ώρα δρόμο από το χωριό, πάνω στο χωματόδρομο βλέπουμε την βασιλική στράτα να διακλαδίζεται δεξιά από τον χωματόδρομο. Η βασιλική στράτα είναι ένα καλντερίμι που τα παλιά δύσκολα χρόνια ένωνε τα απομακρυσμένα αυτά χωριά με τα χανιά. Το μονοπάτι αυτό είναι πολύ όμορφο και μερικά σημεία σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση, τμήμα του λοιπόν περπατήσαμε για κανένα δίωρο. Γυμνό σε μερικά σημεία, κατάφυτό από κωνοφόρα σε άλλα, βαδίσαμε πάνω του μέχρι πού φτάσαμε στο ύψος της αρχής του Ασκιδιανού φαραγγιού. Από την στράτα η αρχή του φαραγγιού είναι αρκετά ευδιάκριτη υπάρχει δε στο σημείο αυτό χαρακτηριστικό μαντρί και μελίσσια.
Αφού ρίξαμε τις απαραίτητες μάσες και ξάπλες ριχτήκαμε στο φαράγγι περι τις 2 μμ με ανυπομονησία. Μονοπάτι δεν υπάρχει, άλλες φορές βαδίζαμε στην κοίτη ( η οποία τον χειμώνα μετατρέπεται σε ορμητικό χείμαρο και διατηρεί νερό μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού) ενώ άλλες αναγκαζόμαστε να τραβερσάρουμε πότε αριστερά και πότε δεξιά του φαραγιού. Η διαδρομή είναι έντονα κατηφορική χωρίς τεχνικά περάσματα αρκετά όμως ολισθηρή, θέλει ιδιαίτερη προσοχή στα αλήθεια. Πραγματικά το φαράγγι είναι εντυπωσιακό και όμορφο, είναι σημεία δε πού απορείς αν τα βλέπει ποτέ ο ήλιος. Το μήκος του δεν πρέπει να είναι μεγάλο, εξ αιτίας του δύσβατου όμως μας πήρε ένα τρίωρο μέχρι να φτάσουμε στην έξοδο του (χαρακτηριστική τσιμεντένια γέφυρα). Από εκεί σπάσαμε αριστερά σε χωματόδρομο ( άσφαλτο αργότερα) και αφού περάσαμε πανέμορφες αγροικίες πνιγμένες στο πράσινο (καστανιές, καρυδιές, ότι μπορεί να φανταστεί κανείς ) μετά από μισή ώρα καταλήξαμε στο χωριό Πρασσές καλές 5 :30 .Ακολούθησαν στα δύο καφενεία του χωριού ρακές, καφεδιές χωριάτικες, μπύρες κλπ. Ωρα 7 είμασταν πίσω στα χανιά. Εντύπωση μου έκανε η παρουσία ζευγαριού με το μόλις 5 μηνών βρέφος τους, σε μάρσιπο (το πιτσιρίκι δεν ακούστηκε ούτε μια στιγμή και φάνηκε να το διασκεδάζει )καθώς επίσης και η καλή όργάνωση του συλλόγου. Θα προσπαθήσω να βρώ την διαδρομή σε gps γιατί είναι πραγματικά αρκετά όμορφη και άγνωστη στον πολύ κόσμο.
Και είς άλλα…