όσο προχωράει η Άνοιξη στη χώρα μας γίνεται πιο εύκολη, θεωρητικά, μια ανάβαση σε ένα βουνό άνω των 2000 μέτρων. Το υψόμετρο που ανέφερα δεν το επέλεξα τυχαία.
Όσοι περπατάνε στα βουνά της Ελλάδας, θα έχουν διαπιστώσει ότι υπάρχει ένα καιρικό όριο πάνω από τα 1800-2000 μέτρα υψόμετρο. Κάπου σε αυτό το σημείο οι καιρικές συνθήκες διαφέρουν πολύ με το τι επικρατεί χαμηλότερα όλες τις εποχές του χρόνου. Ωστόσο, από Μάιο μέχρι Σεπτέμβριο, όσο άσχημες συνθήκες και να επικρατήσουν, κατά τη γνώμη μου αντιμετωπίζονται, γιατί δεν υπάρχει ο παράγοντας του ψύχους.
Την πρώτη Κυριακή του Μαίου, ακολούθησα έναν ορειβατικό σύλλογο της Αθήνας στη Γκιώνα. Η διαδρομή δεν φαινόταν να έχει κάποια ιδιαίτερη δυσκολία αφού θα ξεκινούσαμε από την Αρβανιτόραχη (1350m) με σκοπό να ανεβούμε στην Πυραμίδα (2510m) και να επιστρέψουμε από τα ίδια.
Η Γκιώνα στο ξεκίνημά μας από την Αρβανιτόραχη. Προσεγγίσαμε το αλπικό τμήμα του βουνού από τα δεξιά της κορυφής που διακρίνεται στην εικόνα:

Κοντά στα 1700 μέτρα η δασοκάλυψη αραιώνει σταδιακά. Στο βάθος φαίνεται μια χιονούρα, η οποία από κοντά είχε εντυπωσιακό μέγεθος:

Πάντως, για την εποχή το βουνό δεν είχε αρκετό χιόνι. Και πως να έχει μετά από το χειμώνα που πέρασε...Η χιονούρα από κοντά...

Πλησιάζοντας την Πυραμίδα, κατάφερα να έχω μια φωτογραφία της με λίγο ουρανό. Όλο το υπόλοιπο υλικό από αυτό το σημείο του βουνού είναι είτε μέσα στην ομίχλη ή σε βαριά γκρίζα συννεφιά.

Σε όλη τη διαδρομή ο καιρός άνοιγε κι έκλεινε συνέχεια με ψιλή και πυκνή βροχή, ενώ τις πρώτες νιφάδες τις συναντήσαμε λίγο πάνω από τη Βαθειά Λάκκα. Στη φωτογραφία η Βαθειά Λάκκα, παγωμένη...

Η Ανατολική Κόψη της Πυραμίδας...

Η ομάδα ανηφορίζει προς το διάσελο της Πυραμίδας...

Η πυκνή ομίχλη, ο ισχυρός ΝΔ άνεμος και το χιονοχάλαζο που μαστίγωνε εμπόδισαν τους περισσότερους να προσεγγίσουν την κορυφή της Πυραμίδας.
Φωτογραφία από το σημείο όπου ορισμένοι σταματήσαμε την προσπάθεια ανάβασης στην κορυφή, επειδή δεν ξέραμε πλέον που να συνεχίσουμε...
Είμαστε μόλις 85 μέτρα κάτω από την κορυφή και ήταν αδύνατο να βρούμε το σωστό δρόμο για τα 2510 μέτρα της Πυραμίδας... Πάντως, ορισμένοι από την ομάδα κατάφεραν να ανέβουν και αν είχε λίγο καλύτερο καιρό θα είχαμε ανέβει όλοι.

Το παράθυρο βελτίωσης που θέλαμε ήρθε λίγο αργότερα, κι ενώ είχαμε κατέβει στα 2200 μέτρα...

Κατηφορίζοντας προς τα κάτω, με τη συνοδεία ψιλόβροχου κατά διαστήματα, η σκέψη μου γυρνά ήδη στην επόμενη επίσκεψη στη Πυραμίδα...

Η Γκιώνα μπορεί να μην μας καλοδέχτηκε στην Μαγιάτικη εξορμησή μας, αλλά η ομορφιά της είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορείς να της κρατήσεις κακία...
Πιστεύω ότι την κορυφή της αξίζει μια φορά το χρόνο να την ανεβαίνει ένας πεζοπόρος...
Η διαδρομή στη Γκιώνα:
https://www.flickr.com/photos/ndimensi/ ... 108517790/
Καλό υπόλοιπο βδομάδας!